மழை

.

நம்மைப் பிரித்தபடி ஒழுகும்

மழைத் திரைக்கு அப்பால்

என் கடைசி வார்த்தைக்காக

காத்து நிற்கிறாய் நீ

.

நீர்மூடிய மூக்குக் கண்ணாடியைத்

துடைக்கும் சாக்கில் குனிந்தபடி

நானும் தேடிக் கொண்டிருப்பது

அந்தக் கடைசி வார்த்தையைத்தான்

மழை_1

நாக்கு நுனிவரை வந்த சில வார்த்தைகளுமே

அர்த்தமற்றுக் கரைய

அப்படியே உள்ளிழுத்து எச்சிலோடு விழுங்குகிறேன்

வாழ்வில் முதன்முறை

மொழியின் போதாமையை

முழுதும் உணர்கிறேன்

.

கடைசியில் எந்த வார்த்தையும் கிடைக்காமல்

கண்ணாடியைப் போட்டுக்கொள்கிறேன்.

மங்கலாகத் தெரியும் ஈரக் கண்ணாடியையும்

உன் புருவங்களில் சொட்டும் மழையையும்

காரணம் காட்டி

நீ அழவில்லையென்று

எனக்கு நானே சமாதானம் சொல்கிறேன்.

.

மழை_2

.

“வலுத்துவிட்ட மழைக்கு

ஓரமாய் நிற்கலாமே”

என்றது நிச்சயமாய்

என் கடைசி வார்த்தை அல்ல..

தெரிந்தும் நீ

சட்டென்று வாகனத்தில் ஏறிப்

போய்விட்டாய்..

நிரந்தரமாய்.

.

இதோ

என்னைச் சூழ்ந்து சுவரெழுப்பி

உலகிலிருந்து தனியாக்கிய

மழை அறைக்குள்

நான் கண்டுகொண்டேன்

அந்தக் கடைசி வார்த்தையை..

.

“என்னை மன்னித்துவிடு”.

.

மழை_3

Advertisements